بيان پاره اي از آنچه در ارتباط با مهدي در صحيحين آمده است.

تهيه كنندگان ويژه نامه :

 بيان پاره اى از آنچه در ارتباط با مهدى در صحيحين آمده است.

1ـ البخارى در باب نزول عيسى بن مريم از ابوهريره نقل مى كند كه: «پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) فرمود: چگونه ايد آنگاه كه فرزند مريم در ميان شمايان فرود آيد و امامتان از خودتان خواهد بود.»
 
2ـ مسلم در كتاب الايمان از صحيح خود از ابوهريره همانند حديث وى در البخارى را با اين عبارت نقل كرده است: «چگونه خواهيد بود آن زمان كه فرزند مريم در ميان شماها فرود آيد و امامتان از خودتان باشد. و در آن تفسير ابن ابى زئب را وى حديث بر فرموده پيامبر امامتان از خودتان باشد» نيز وجود دارد، كه مى گويد: «با كتاب خداوند ـ تبارك و تعالى ـ و سنت پيامبرتان(صلى الله عليه وآله)امامت شما را برعهده مى گيرد.»

3ـ مسلم در صحيح خود از جابر روايت كرده است كه او از پيامبر(صلى الله عليه وآله)شنيد كه فرمود: «يك گروه از امت من بر حق پيكار مى كنند كه تا روز قيامت پيروزند.» و فرمود: «عيسى بن مريم(عليها السلام) فرود مى آيد، پس امير آنان مى گويد: بيا و براى ما نماز بگزار. عيسى مى گويد: نه، گروهى از شما بر گروهى ديگر امير خواهيد بود كه خداوند اين امت را گرامى داشته است.

اين احاديث كه در صحيحين آمده، هر چند در آنها كلمه مهدى تصريح نشده است ولى بر صفت هاى مردى صالح دلالت دارد كه امامت مسلمانان را در زمان نزول عيسى بر عهده مى گيرد. احاديث سنن و مسندها و غيره در تفسير اين احاديث موجود در صحيحين، آمده است و دلالت دارد بر اينكه آن مرد صالح «محمد» ناميده شده و از اولاد على بن ابيطالب است و «مهدى» ناميده مى شود. و «سنت» بخش هاى يكديگر خود را تفسير مى كند. از آنجا كه براى آوردن احاديث بيشترى كه پيرامون مهدى در غير صحيحين آمده است مجالى نيست مناسب ديدم فقط اشاره اى به آنها داشته باشم و به سخن پيرامون پاره اى از مدارك آن بسنده كنم:

از احاديث معتبر ديگر در اين زمينه، حديثى است كه حارث بن ابواسامه در سند خود، از جابر نقل كرده كه پيامبر فرمود: «وقتى عيسى نزول مى كند، امير آنان «مهدى» مى گويد: بيا براى ما نماز بگزار، عيسى مى گويد: نه، شما امير هستيد و خداوند اين امت را با شما كرامت بخشيده است.» ابن القيم در المنار مى گويد كه «اسناد اين حديث بسيار خوب است». و همين حديث دلالت دارد كه مراد از «امير» در حديث منقول در صحيح مسلم، همان «مهدى» است.

شيخ صديق حسن در كتاب خود الاذاعه احاديث بسيارى را در زمينه ظهور مهدى نقل كرده كه آخرين آن ها، حديث جابر است و در توضيح آن مى افزايد كه مراد از امير در اين حديث، جز مهدى، كس ديگرى نمى تواند باشد و احاديث ديگر، بوضوح آن را تفسير مى كنند.