آيت الله شيخ آقا بزرگ تهراني

تهيه كنندگان ويژه نامه :

«آیت الله شیخ آقا بزرگ تهرانی»

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمین و الصلاة و السلام علی أشرف الأوّلین و الآخرین سیدنا و مولانا أبی القاسم محمد بن عبدالله، خاتم النّبیّین و علی خلفائه الأئمة الاثنی عشر المعصومین، صلاة مترادفة متواصلة من الآن إلی قیام یوم الدّین.
 
و بعد، فإنّ السیّد السّند الواجد شرافتی الحسب و النّسب و الحاوی لمکارم الوراثة و المکتسب، زبدة الفضلاء الاعلام، نتیجة آیات الله العظام، مولانا السید هادی، نجل آیت الله السید المرتضی بن العلامة الأجلّ الحاج السید محمد بن علی بن أبی الحسن الحسینی الخسروشاهی التبریزی (زید افضاله و کثر فی ابناء العلماء و السادات امثاله) لما وفقهُ الله تعالی للثم مرقد جدّه باب مدینة علم النبی (صلوات الله علیهما) فأراد التأسی بالسلف الصالح فی انخراط نفسه فی حملة تلک العلوم و الروایة عنهم و لحسن ظنّه استجاز عنّی و لمّا وجدته أهل ذلک فبادرتُ إلی إجابته و أجزته أن یروی عنّی جمیع ماصحّت لی روایته عن کافّة مشایخی الأعلام، الخاص منهم و العام قُطّان العراق و القاهرة و البلد الحرام.

فلیرو السید المعزیُّ إلیه عنّی عنهم بجمیع طُرقهم و أسانیدهم المسطورة فی إجازاتهم و أخصّ بالذکر منها الطرق الخمسة التی أروی بتلک الطرق عن اوّل مشایخی آیت الله العلامة خاتمه المجتهدین و المحدّثین مولانا الأجل الحاج المیرزا حسین النوری النجفی الخاتمه المتوفی بها (1320) و هی مستطرة فی خاتمه کتابه الجلیل (مستدرک الوسائل) و مشجرة فی الطّومار الموسوم بمواقع النجوم، فلیرو (دام افضاله) عنّی عنه بجمیع تلک الطرق المتصّلة إلی باب مدینة العلم لمن شاءت و أحبّ مراعیاً للتقوی مراقباً للمولی جلّ جلاله ملازماً للاحتیاط فإنه سبیل النجاة داعیاً لی بالغُفران فی الحیاة و الممات.

حرّره بیده المرتعشة فی مکتبته العامة فی النّجف الاشرف فی الثانی عشر من صفر عام ستّة و ثمانین و ثلثمائة و الف.

الفانی الشهیر آقا بزرگ الطهرانی/ مهر
 
ترجمه فارسی اجازه نامه آیت الله شیخ آقا بزرگ چنین است:

بسم الله الرحمن الرحیم
 
سپاس خدای عالمیان را و سلام و درود بر شریف ترین آدمیان از اولین تا آخرین، سرور و مولایمان ابوالقاسم محمد بن عبدالله خاتم پیامبران و بر جانشینانش، دوازده امام معصوم، سلام و درودی هم بسته و پیوسته، از كنون تا روز واپسین.

و بعد، سید سند دارنده شرافت اصل و نسب و حاوی مكارم موروثی و اكتسابی سلاله آیات عظام، مولایمان سید هادی فرزند آیت الله سید مرتضی بن علامه بزرگوار سید احمد بن حاج محمد بن علی بن ابوالحسن حسینی خسروشاهی تبریزی، فضلش فزون و همگنانش در بین فرزندان علما و سادات پرشمار باد! چون خداوند متعال به او توفیق زیارت آرامگاه جدش، دروازه شهر دانش پیامبر(ص) را ارزانی داشت، او خواست تا به روش سلف صالح عمل كند و خود را در میان دارندگان این علوم قرار گیرد و از آنها روایت كند.

البته از حسن ظن وی بود كه از من اجازه طلبید و آنگاه كه دیدم او شایسته این امر است، به اجابت وی پرداختم و اجازه دادم كه از من روایت كند هر آنچه را كه صحت روایت آن بر من محرز شده، از تمامی مشایخ بزرگوار خاص و عام خودم كه در عراق و قاهره و مكه سكنی گزیده اند.

پس سید بزرگوار از من و از آنان با تمامی طُرق و اساتید مرقوم شده در اجازه نامه های ایشان، روایت كند و من از آن میان به ویژه به طرق پنجگانه ای اشاره می ‌كنم كه بدان طرق از نخستین مشایخ خودم آیت الله علامه خاتم المجتهدین و المحدثین مولای گرانقدرمان حاج میرزا حسن نوری نجفی كه در 1320 فوت نمود، روایت می كنم و این طرق در خاتمه كتاب ارزشمند «مستدرك الوسائل» و در طومار موسوم به «مواقع النجوم» ذكر گردیده است.

پس ایشان ـ دام افضاله ـ مجازند از من و از شیخ، با تمامی آن طرقی كه تا باب مدینه العلم استمرار می یابد، روایت كند برای هر كسی كه بخواهد و دوست بدارد. با رعایت تقوا و مراقبت ذات حق جل جلاله و ملازمت احتیاط كه این راه نجات است و برای من در حال حیات و پس از ممات، طلب مغفرت كند.

با دستی لرزان در كتابخانه عمومی خود، در نجف اشرف در دوازدهم ماه صفر سال هزار و سیصد و هشتاد و شش ـ 1386 نوشته شد.

الفانی، مشهور به آقابزرگ طهرانی (1)
 
 
 
-------------------------------------------------------------------------
1. شیخ آقا بزرگ تهرانی اجازۀ دیگری نیز داده اند که چون متن آن بسیار مفصل است، فقط تصویر چند صفحه از اول و آخر آن در ادامه آورده می ‌شود.